Restrukturyzacja w transformacji: co mówi 125 badań naraz

Simeon Djankov i Peter Murrell dokonują czegoś rzadkiego i cennego: syntetyzują ponad 125 badań empirycznych o restrukturyzacji przedsiębiorstw w krajach transformacji. Zamiast pojedynczej anegdoty dostajemy meta-obraz — to, co wynika z całej dostępnej literatury. A wnioski są zaskakująco spójne.

Zewnętrzny właściciel wygrywa, insider przegrywa

Przegląd pokazuje wyraźny wzorzec: prywatyzacja na rzecz zewnętrznych, koncentrujących własność inwestorów prowadziła do najlepszych rezultatów w produktywności i rentowności. Prywatyzacja insiderska — na rzecz menedżerów i pracowników — dawała gorsze efekty, czasem nawet gorsze niż pozostawienie firmy w rękach państwa. Kluczowe okazały się też twarde ograniczenie budżetowe i konkurencja rynkowa.

Praktyczna wskazówka dla SSP

To jeden z najsolidniejszych empirycznie głosów w całej debacie, bo opiera się na dziesiątkach badań, a nie na pojedynczym przypadku. Dla Polski płynie z niego konkretna rekomendacja: jeśli prywatyzować spółki Skarbu Państwa, to metodą, która wprowadza kompetentnego, zewnętrznego właściciela i wystawia firmę na konkurencję. Prywatyzacja „dla swoich” lub pozorna, bez zmiany realnej kontroli, może przynieść mniej niż nic.

Źródło: Enterprise restructuring in transition: A survey, Djankov & Murrell (2002) · ← wróć do: Analizy: świat i teoria